بي نشونه

neshoonie-mano-bede — Wed, 14 Oct 2009 15:59:18 GMT

سلام

دلگیرم

دلگیرم دلگیرم

همین

.......................

شنبه

صبح ها زودتر شروع می شود

و پنج شنبه ها از صبح تا ظهر

یک سال فاصله است

ــ

قضیه به این سادگی ها حل نمی شود

هر چه می دوم

بین این سمت جاده

تا چشمهای تو

جمعه ها همیشه دلگیر است

و شنبه ها........

............................................................................................................................................

تولد

شمع های سیاه فوت شده

سایه ها بی قرار ،سر در گم

بوی کافور خیس روی تنم

حرف های همیشه ی مردم

زهر هایی که بی تو نیشم زد

سکته ی ممتدE.K.Gروی

* * * *

تب و هذیان ،هجوم یک کابوس

عکس من خسته روی یک دیوار

حجله های سیاه تنهایی

می پرد خواب از سرم انگار

حاشیه می نویسی ام اما

توی متنی همیشه اول سطر

می رسم به،به ناگهان والفجر

روزها رفته به لیال٬ عشر

ده شبی که چهل کلید دعا

دسته دسته به سینه ام زدمت

پشت خاموشی ضریح وحرم

تا کنار اجابت آمدمت

شمع و گریه همیشه لازم نیست

مس بکش روی سرنوشتم مست

قبله هر سو که رو کنی آنجاست

باید امشب به سمت عشق نشست

باید امشب دوباره فارغ شد

لحظه هایی که بار غم دارم

ربنا آتنا و فی الدنیا

دست از تو که بر نمی دارم

رد این سجده های طولانی

می رسد به مسیر چشم شما

کوچ بوی پرنده می دهد و

من نگاهم به دستهای خدا

من کنار عبور ماه نهم

بوی خوب بهار می دادم

ازمیان درخت یسر امروز

کال بر دامن تو افتادم

می رسم ، به دوباره ای از عشق

به تن داغ بی حیا بودن

به نماز بدون ذکر و قیام

لحظه هایی پر از خدا بودن

سجده هایی همیشه سر در گم

قبله را بی قرار می کردند

مهر و تسبیح و عشق و سجاده

همه از من فرار می کردند

دوباره ی من E.K.Gروی

جذر و مدهای آخرین دریا

خواب خوابم درون یک قنداق

زنده هستم آهای آدم ها

*E.K.G= برگه ی ثبت نوار قلب

خاطرات

neshoonie-mano-bede — Sun, 20 Sep 2009 21:51:57 GMT

سلام

اولاعید سعد فطر بر همه تون مبارک

دوم این که اول مهر که میاد احساس میکنم باید روپوش آبی بپوشم

دوباره برم کلاس اول یادش بخیر انگار همین دیروز بود

اما یاد بچه های ترم یک دانشگاه افتادم

یاد کانون ادبی دانشگاه که تازه همون سال شکل گرفت

گر چه حافظه ام یاری نمی کنه اما اسم هر کی رو یادم بیاد می نویسم

منوچهر حاتمی-حمیرا عطاری-مژده و مهران حسن زاده-فرشید عطایی-

هومن باقی-زهرا رزمی-مجید واحدی-شهرزاد حسن زاده-شایان معصومی-

-نغمه......-عاطفه.....-مهرداد شکاری-صمد شکر الهی-سعید قره باغی

ندا نصر-و خیلی عزیزایی که اسمشون یادم نیست

از هیچکدو مشون خبر ندارم اگه کسی میشناستشون حتما شماره تماسشونو

بهم بده ،ممنون می شم

و اولین شعری رو که تو کانون خوندم تقدیم می کنم به استاد دکتر وثوق

که تلاش زیادی برای بر پایی این کانون کرد و همه ی بچه های دانشگاه آزاد لارستان

و اما شعر

آب،آب بابا آب

زندگی یعنی خواب

کودکی اول این خواب قشنگ

لحظه هایش ،پر از شیرینی است

پر شیرینی لبخند قشنگ مادر

به دو دندان کج شیری تو

مثل شیرینی دیگ سمنوی شب عید

رنگ شیرینی دعوا سر یک باد کنک

مادرم می گوید بنویس

می نویسم اما.....

آب آب بابا آب

قسمت دوم این خواب جوانیست ، شباب

وشباب

حسرت لحظه ی شیرین تلاقی دو چشم

حسرت تکیه به یک سینه ی گرم

وتمنای صمیمیت را

به تو می فهماند

توی یک آینه ی آبی رنگ

دو نگاه است ،دو چشم

و کسی است

که به تو می نگرد

بوی اسفند،هل و میخک و عود

برق یک حلقه ی زیبای طلا

طعم انگشت فرو رفته به فنجان عسل

عطر یک یاس بنفش

روی یک تور سپید

و صدای همه از دو.ر می اید

گه به تو می گو یند

مبارک باشد

توی آیینه به خود می نگری

دزدکی می خندی

زیر لب می گویی

آب،اب بابا آب

صحنه ی سوم این خواب تو و موی سپید

و تو می آیی از آ خر صحنه

با عصایی در دست

پشت تو خم شده است

گرد پیری به سرت بنشسته

و به دنبال کسی می گردی

که فقط یک لحظه

گفتنی های تو را گوش کند

می روی خسته کنار قفس محبوبت

تا غم مبهم تنهایی را

با قناری ها تقسیم کنی

ارزن وآب

وآب

آب آب بابا آب

صحنه ی آخر این خواب غم انگیز تر است

تو دگر نیستی اما همه چیز

هست آنگونه که بود

دفتر بچگی و مشق و کتاب

برق آن حلقه ی زیبای طلا

و عصایی که هنوز

زیرآواز قناری خواب است

و تو را با همه ی حسرت ها

می برند تا به آ غوش زمین بسپارند

پسری می گرید

دختری مویه کنان می نالد

آن یکی می گوید :

آدم خوبی بود

دیگری می گوید

همگی از خاکیم

دیر یا زود همه باید روزی برویم

و تو در تابوت چوبی نمدار سیاه

می روی تا به زمین برگردی

گورکن منتظر است

زیر لب می گوید آب

آب،آب

بابا بابا بااااااااااااااااااااااااااااااااااااابااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا

باااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااباااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا

پاییز ۱۳۷۱

بی مقدمه

neshoonie-mano-bede — Tue, 28 Jul 2009 11:37:25 GMT

این روزها

که طاعون گرفته اند

تمامی اهالی سرزمین من

نسخه می نویسند

نسخه

نسخه های برابر اصل

نسخه های نا اصل

افاقه نمی کند

..........

اصلا باید تو را بنویسم

یا من هو اسمه دوا

.........

نمی شود که تو باشی و

اهالی سرزمین من از طاعون بمیرند

............................................................................................................................................

یک گربه روی سطل آشغالی که ولگردم

هر شب به دنبال تن خیس تو می گردم

هر شب کنار چشم هایی که نمی خوابد

لالایی تبدار من، ترس از لولوی بد

ترس از کسی که می زند زاغ سیاهت را

تو سعی خواهی کرد حتما اشتباهت را

-جبران کنی اما ببین این کوچه بن بست است

حالا سگ گله فقط با گرگ همدست است

دیگر به چشم خیس مردم اعتمادی نیست

در کل کشیدن هایشان آهنگ شادی نیست

تن داده ایم انگار به یک کار اجباری

یک جور مردن یا که بدتر یک خودآزاری

این جا خیابا ن ها همه خالی و متروک است

من به تو، حتی به خودم امروز مشکوک است

به سجده های بی خیال روی سجاده

به مرده ای که بی صدا در کوچه افتاده

به زنده های مرده حتی این در و دیوار

به مرده های زنده در زیر همین آوار

به دایه ها که ادعای مادری کردند

در محضر نامادری ها هم کم آ وردند

........

دستی که چاه نفت را بر چادرم می ریخت

و عشق را از چار چوب عقل می آویخت

کبریت خاموش جنون را در تو آتش زد

آمیزه ای از خاک و خون را در تو آتش زد

ما سوختیم از درد تو این سرخی از زردیست

معلوم خواهد شد که مردی اوج نامردیست

لعنت به هر چه رنگ که دنیای نیرنگ است

این جنگ های زرگری که ما یه ی ننگ است

** * * * * * *

از این همه تردید از تکرار بیزارم

از حرف های یاوه از انکار بیزارم

از این همه رنگ و ریا از وحشت و ابهام

از ذهن های کودن و بیمار بیزارم

از خون

گلوله

زخم

باتوم

گاز اشک آور

از رنگ های سبز بر دیوار بیزارم

از گربه ی مظلوم تی پا خورده نه اما

از موش های موذی خونخوار بیزارم

فصل تازه

neshoonie-mano-bede — Thu, 02 Jul 2009 06:36:18 GMT

سلام

یه سلام نو بعد از یه سال

یه سالی که گاهی احساس می کنم خیلی زود گذشت

و گاهی ،خییییییییییلی دیر

قبل از هر چیز عذر خواهی می کنم از ۱۴۳ نفری که کامنت خصوصی شونو

دیشب دیدم

و البته سعی کردم در حد امکان جواب بدم

و تشکر ویژه از همه ی دوستانی که نگرانم بودن و هستن

اول این که دلم واسه همه تون تنگ شده

دوم این که قول میدم دیگه زود به زود به روز بشم

سومم این که دارم کتاب سومم ،که گزیدهای از کارهای کلاسیک ،

نو وسپیده رو واسه چاپ آماده می کنم

البته با کمک دوستان عزیزی که بعدا از همه شون تشکر می کنم

اسم کتاب : حتی اگر باران نیاید

بیت اول شعرم اینه

من ،بی اگر، اما و شاید ، دوستت دارم

حتی اگر باران نیاید دوستت دارم

سال گذشته سال کاری خوبی بود

۱۹ تا ترانه ی خوب واگذار کردم که ارزش شنیدن داره

اونا رو بعد در یه پست ویژه می نویسم

می دونین که انگیزه ی من از چاپ کتاب فقط این بود که این قدر کارام سرقت نره

آخه ترانه رو از طلا بیشتر میدزدن

اما با کمال تعجب یه آهنگساز به نام شاهین -خ ترانه ی فریب چشمامو نخور

که اتفاقا اسم کتاب اولمه،و شاید خیلی از شما خونده باشیدو

آهنگسازی کرده و فروخته اونور آب (خودش می گه به ستار ،سه میلیون تومن)

ادعا می کنه از محمد - ف که ترانه سراس ۲۰ تا ترانه خریده ۲۰۰ هزار تومن

که اینم قاطی اونا بوده،محمد- ف شدیدا انکار می کنه

البته من ضمن صحبتام با سردبیر یکی از مجلات موسیقی فهمیدم

که شاهین از ایشون هم ترانه دزدیده و فروخته و سر چن نفر دیگه رو هم کلاه گذاش

و چند تا پرونده تو دادگاه داره

شما اسم چنین آدمی رو چی می ذارین؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

البته من ترانه رو چند روز پیش به یه آهنگساز محترم فروختم

و جریانو هم بهشون گفتم

از ما که گذشت

اما خیلی بده که بخوایم به هر قیمتی پولدار یا مشهور بشیم

کاش از کودکی به بچه هامون یاد بدیم تحت هیچ شرایطی یادشون نره

که ما انسانیم و اشرف مخلوقات

اما شعر:

هق هق پر از دیروز ،اتفاق افتاده

سجده های یخ بسته روی هرم سجاده

سایه های بی صاحب ،روی پله ی قدرت

آ سمان بی پرواز،پس زمینه ی وحشت

پشت پرده های شب،کاسه ها پر از خالی

حفره های سر بسته،وعده های پوشالی

پنجه های خون آلود ،رد پای شب رو ها

پاره پاره های عشق،روی دامن فردا

صد سوال بی پاسخ، روی قلب هر دیوار

صد نگاه اشک آلود پیکر خدا بر دار

پیکر خدا بر دار ،بت کنار بت بر تخت

خنده های مصنوعی مارک جعلی خوشبخت

ترس و ترس و خاموشی،پرده های افتاده

لرزو لرزو لرزیدن،شانه های سجاده

خیس خیس از این گریه،سرخ سرخ از این بیداد

کو مجال پروازی، تا دوباره ای آزاد

اینم یک ترانه ...

neshoonie-mano-bede — Sat, 02 May 2009 06:09:18 GMT

سلام

بلاخره تونستم از خانوم تاجیکی یک ترانه بگیرم و فصل ادبی این وبلاگ رو شروع کنم

برای بهتر فهمیدن این ترانه پیشنهاد میکنم اول با وزن دی ری رام دام داری رام دیرام دیرام روی میز محل کارتون رنگ بگیرین و بعد هم موقع خواندن اگه با دست افشانی و کمی قر کمر (مراقب باشین زیاد نشه) ما رو همراهی کنین بد نیست

اینکه اصرار کردم کمی به خاطر اینه که خدای ناکرده به حرام کشیده نشین و از حد مجاز عبور نکنین :)

اونایی هم که قر و اطوار بلد نیستن و یا خجالت میکشن ، اگه بشکن بلدن می تونن با ترق ترق بشکن وزن ترانه رو بهتر حفظ کنن و حالشو ببرن :))

اینم ترانه که اسم نداره ..خودتون یه اسم واسش بذارین:

همه ی جاده برام خاطره ی روزای قشنگ با تو بودنه

می دونی عشق تو مثل خونِ که تا ابد میون رگهای منه

آخر تمام جاده ها یه روز به نگاه عاشق تو میرسه

دستمو تو پیچ جاده گم نکن که صدات به گریه هام نمیرسه

این دفعه تو دفتر ترانه هات جای اسم منو نقطه چین نذار

گندم نگاهتو ازم نگیر پای احساسمو رو زمین نذار

منو از اونور شب صدا بزن یه ترانه رنگ چشمام بنویس

اسم من چقدر به دفترت میاد باز کنارش تو رو میخوام بنویس

بیا باز توی چشام غزل بخون منو با اسم خودم صدا بزن

می خوام از سکوت جاده رد بشم برم اونجایی که تو باشی و من

آهنگساز: آقای علیرضا سیّاح

خواننده: آقای مدنی

آغاز دوره جدید فعالیت بی نشونه

neshoonie-mano-bede — Mon, 27 Apr 2009 18:30:42 GMT

سلام بر همه علاقمندان ، خوانندگان ، نوازندگان ، دست افشانان .... (اینا چیه من دارم میگم)

خلاسه کنم

اینجانب که از سوات چندانی هم بر خوردار نیستم و برحسب جبر زمانه فقط و فقط به درد مدیر شدن میخورم( این روزها فقط بی سواد ها مدیر می شوند) با یک ابلاغ مرقع و مرصع از سرکار خانم تاجیکی به مدیریت این وبلاگ ........ شدم (منسوب، منصوب یا منثوب هر کدام درسته خودتون بذارین جای خالی)

و قرار شده من بعد اشعار یاد ترانه های جدید ایشون رو با دست های علیلم تایپ کنم و بذارم اینجا تا شما بخونین و بگین احسنت و آفرین و شاید هم بهانه ای باشد که بعضی ها عقده گشایی کنند و همه هنر نقادی خودشان را در از اول امتحان کنند.

هر وقت هم که خانم تاجیکی فرصت نکنند شعر بسرایند و ترانه بگویند و ببینم شماها هی منتظر نشستین با اجازه یا بی اجازه از ایشان یکی از شعر ها یا ترانه های قدیمی ایشون رو می ذارم که نگین وبلاگ بسته شده یا صاحابش مرده و ... این چیزا

مثل مربیان خارجکی لیگ برتر، حقوق یک سال رو هم جلو جلو گرفتم و ادمی نیستم که ول کنم بروم یا کسی مفتکی از چنگم در برود.

هر چی بنویسین جوابش رو در اسرع وقت میدم و خجالت زده ی هیشکی نمیمونم.

پس تا فرصت بعدی که خیلی زود میرسه یا علی

(مدیر تازه تاسیس وبلاگ بی نشونه)

neshoonie-mano-bede — Sat, 03 May 2008 11:14:18 GMT

سلام

وقت ندارم به روز بشم

دوم تیر ساعت ۸ صبح دارم میرم اتاق عمل

اگه زنده موندم سه هفته ی دیگه به روز می شم

اگه هم نموندم حلالم کنین

تو اون ۳-۴ ساعتی که تو اتاق عملم به دعای همه تون نیاز دارم

دوستون دارم

وقتی برگشتم به کامنتاتون جواب میدم

سلام

من یه باغم ، تو بهاری، تو بهشتی

من زمستون

تو هوای اول اردیبهشتی

اردیبهشتو دوس دارم به چند دلیل که هیچکدوم به هم ربط ندارن

یکیش نمایشگاه کتابه

حتما از سالن شبستان راهروی ۲۳،غرفه ی ۲۴

شرکت موج زندگی دیدن کنین

کتابای منم اونجاس

منم بیستم میام

درضمن محل فروش کتاب

شیراز خیابان زند،نرسیده به هتل کوثر،کتابفروشی کتیبه

اما این پست

می خوام چند تا کار سپید بذارم

با تشکر از اقایان حامد داراب و بهزاد بهادری

به خاطر راهنمایی های سازنده شون

گربه

کلکته می بارد

توی خوابهای زمین

بابوی تند ادویه و فلفل

شال های کشمیری

می رقصند

روی دوش دختران دم بخت

تند تند

خط می زند شاعری

سمرقند و بخارا را

توی حافظه ی زمین

می چرخد ایروان ،نخجوان

کابل

بغداد

منفجر می شود مین ها

زیر زمینی که ازبغض ورم کرده

تکه تکه شده

توی خواب های زمین

گربه ای که از پلنگ دلیر تر است .

کار دوم:

رویا

وارفته ای میان رویاهایت

خواب انگشتر و عسل میبینی

حتی فکر نمی کنی به این که فردا

زیر ابرویت را که بردارند....

-چشمت کور بشود

نگاهت را می دزدی

که مثلا شرم داری

از این همه بی پروایی

خیس می شوی

از گریه هایی که نکرده ام

پشت می کنی به آینه

شیشه های پنجره می خندند

توی چشمهات

به سادگی دختری که

فردا تمام می شود

کار سوم:

دفینه

دست بردار از این حفاری بیهوده

که از هر طرف خواندی نقشه را

نقش بر اب شد ارزوهایت

حلقوم این زمین را

هر چه می کاوی

مین بالا می اورد

خون لخته می شود زیر ناخن هات

دفینه نیست

صدای به هم خوردن استخوان و پلاک است

که....

از هر طرف کشیده اند

نقشه را

به معراج نمی رسیم

و در پایان:

چشم هایم را ترجمه کن

برای تمامی لحظه هایی که

دوستت دارم را نمی فهمند

neshoonie-mano-bede — Tue, 01 Apr 2008 08:28:18 GMT

به نام حق

سلامی نو در سالی نو

با بهترین آرزوها برای همه

یک مشت حرف تازه...به تو فکر می کنم

یک زن که بی اجازه... به تو فکر می کنم

یک مانکن کپک زده از سال شصت و چند

ویترین یک مغازه.......به تو فکر می کنم

من مرده در حوالی، اما ، اگر، ولی

یک گور بی جنازه... به تو...

نه دیگه نمیخوام بهت فکر کنم

☻

حرفاتو باور می کنم

بالاخره کتاب دومم هم چاپ شد

با تشکر مجدد از جناب آقای محمد کاویانی(مدیریت انتشارات شادیاخ)

و آقای محمد رضا عالمی به خاطر طرح جلد بی نظیر

و زحماتی که برای چاپ این دو مجموعه کشیدند.

وتشکر از همه ی دوستانی که با استقبال بی نظیرشون

منو امیدوار کردن

میدونم خوشحال میشین بدونین ،با وجود این که کتاب اول

فقط ۳ ماهه چاپ شده

اما تا الان بیش از ۱۰ تا از ترانه ها آهنگسازی شده

و یا در حال ساخته

واما شعر:

این کار و در اولین جشنواره ی غزل پست مدرن خوندم

آن زن برای تو فقط یک اتفاق بود

پاییز شاعرانه ی یک کوچه باغ بود

آن مرد در تمام زن عشقید و بعد مرد

آن مرد رف...ت ..مام مرا دست شب سپرد

پاییز یخ زد و به زمستان نمی رسد

من بچه ی بدی ... به دبستان نمی رسد

با دست های خط خطی با مشق خط زده

یک بچه که به بخت خودش هم لگد زده

☻☻

آن مرد رفت بچه ی بد باز گریه کرد

زن در میان هق هق آواز گریه کرد

زن در میان آینه زن در میان باد

زن در میان ناله های ساز گریه کرد

زن در نماز صبح و ظهر و مغرب و عشاء

زن با سه تار و با دف و با جاز گریه کرد

زن

سطر

این غمنامه را گریست

پایان...

و زن دوباره از آغاز گریه کرد

neshoonie-mano-bede — Wed, 23 Jan 2008 19:09:18 GMT

سلام

اولا تشکر از محبت همه تون و دعای خیرتون

دوما:(فریب چشمامو نخور) اولین مجموعه ترانه هام چاپ شد

به چند دلیل که مهمترینش این بود که هیچکس قصد سرقت ادبی

یا خوندن ترانه ی مجانی نداشت ولی پیش می اومد دیگه

این جوری دیگه پیش نمی آد

سوما:(حرفاتو باور می کنم)دومین مجموعه ترانه هام در حال چاپه

این دو کتاب توسط انتشارات شادیاخ-نیشابور،

وبه همت و ویراستاری جناب آقای محمد کاویانی چاپ شده است

با تشکر ازایشان و جناب اقای عالمی به خاطر طرح جلدهای زیبا

و کمک های بی دریغشون

چهارما :یه ترانه دارم به نام (تولد دوباره)

این ترانه رو مهندس علی بهادری آهنگسازی کرده

و اونو خودش به همراه مهندس بهادر بهادری بسیار زیبا اجرا کردن

در همایش نفس این ترانه به همراه کلیپش از طرف شرکت

موج زندگی

به اهدا کنندگان عضو وخانواده های محترمشون تقدیم شد

(بیست و یکم آذر ماه۸۶-تهران- فرهنگسرای هنر)

کلیپ این ترانه از شبکه سوم سیما پخش شده

این ترانه رو توی این پست میخونین

پنجما:با محصولات علمی-فرهنگی-هنری و روانشناسی

شرکت موج زندگی آشنا شین لینکش در قسمت پیوندهاس

و ششما:به خدا بین مرگ و زندگی فقط به اندازه ی یه نفس فاصله س

اگه تا حالا داوطلب اهداء عضو نشدین ،هنوزم دیر نشده

اخریشم:هر کدوم از عزیزان که در شهر های فیروز آباد و جهرم

متقاضی در یافت مجله ی ایرانشهره حتما با من تماس بگیره

اما ترانه:

تولد دوباره

پرم از یه حس تازه،یه تولد دوباره

انگاری بارونی از عشق روی قلب من می باره

بوی گل گرفته روحم،بوی شبنم بوی پرواز

حس سبزی عاشقونه،مث لالایی و آواز

اگه چشمات بی فروغه،آسمون سیاه و تاره

چشمامو به تو می بخشم واسه دیدن دوباره

بار تنهاییتو بردار،تکیه کن به شونه ی من

پیشکش دل شکستت،حس عاشقو نه ی من

آخرین همنفس من،غنچه ی شکسته ی یاس

نفسام مال تو باشه،سینه مو پر کن از احساس

عاشقونه هامو اما ،به تو می دم مهربونم

زندگی کن عاشقی کن بذا من زنده بمونم

دل عاشقم واسه تو نذار از تپش بیفته

بذا تو رگات بریزه دنیایی حرف نگفته

☻

حالا من یه دنیاشعرم،روی لبهای زمونه

مث یه نهال تازه از نو می زنم جوونه

با چشای تو می بینم،با صدای تو میخندم

با نگاه عاشق تو در به روی غم می بندم

با نفس های تو حالا رنگ زند گی می گیرم

تا همیشه زنده هستم می دونم که نمی میرم

منو می تونی ببینی توی پرواز پرنده

من همیشه با تو هستم روی لبهات مث خنده

neshoonie-mano-bede — Thu, 10 Jan 2008 11:49:20 GMT

سلام

از مرگ نمی ترسیدم ،

حتی یه جورایی دوسش داشتم

اما دلیلی برای فکر کردن به اون نمی دیدم.

فقط مواظب بودم حتی خاطر پرنده ای رو آزرده نکنم

دلی رو نشکنم و کاری نکنم که خدا روشو برگردونه

وقتی مرگ رو در یک قدمی خودم دیدم

توی آی-سی-یو به زور یکی از چشمامو با دستم باز کردم

تا یه قیافه ی وحشتناک و غریبه رو بعد از ۳ روز ببینم

فهمیدم که مرگ چقدر نزدیکه و ما نمی فهمیم

این پستو گذاشتم که بگم با دعای خیر شما به خونه برگشتم

گر چه به خاطر سرگیجه مداوم و خونریزی شبکیه چشمم ،

نمی تونم به وبلاگاتون سر بزنم

اما صمیمانه از همه ی کسایی که زحمت کشیدن اومدن

زنگ زدن و کامنت گذاشتن تشکر میکنم

شنبه باید برم ام-ار-ای

بازم التماس دعا دارم